Saturday, February 12, 2005
Monument voor Pim
Het is nu ruim een half jaar geleden na de dood van Pim, er is veel gebeurd ondertussen, maar het gemis blijft. Iedereen is er momenteel op zijn eigen manier mee bezig, en ik kan je vertellen dat het leven er niet makkelijker op geworden is.
Op bezoek in Duitsland hoorde ik dat er in Afghanistan twee monumenten zijn opgericht voor de vijf mensen die toen zijn vermoord. Één op de plek waar het gebeurde, en een plaquette in een muur van een Brits kerkhof ergens in Kabul. Het is triest en ontroerend tegelijk om te zien hoe daar Afghaanse mannen (die Pim nooit gekend hebben, en waarschijnlijk ook niets van zijn werk weten) daar met de hand de namen van de slachtoffers zitten uit te beitelen en zwart te verven. Hoe lang dat monument op het plaats delict zal staan zullen we wel nooit weten, maar het is een mooi gebaar.
Hierbij een paar plaatjes van het monument dat op de plek van de moord geplaatst is (dat witte in twee talen) zo weten we dan ook hoe je “Pim” schrijft in de lokale taal daar (whatever ze ook spreken).
Dat Britse kerkhof ziet er ook zo mooi uit, in 2002 nog gerestaureerd door Britse troepen. De witte verf op de muur rond de plaquette is ook helemaal niet uitgelopen hahaha. Tis me wat. Ik vind het erg dat ik het nooit met eigen ogen zal kunnen zien. Hier thuis probeer ik me overeind te houden, met wisselend succes.
Ik wil deze weblog misschien gaandeweg gebruiken om nog wat verhalen over Pim te publiceren, te beginnen met de praatjes die zijn gehouden op zijn begrafenis.
Tot dan!
Geschreven door rik @ 15:58 -
